Cesaret isterdi dipsiz siyahıma siyah katmak,
Gözü kapalı, fırtınanın sinesine bir hançer gibi saplanmak...
Oysa sen, parmak uçlarında toprağın uyuşuk güveni,
Kıyıda bir gölge gibi basacağın yeri aradın durdun.

Şimdi o daracık, o rüzgârsız fanusunun içinden,
Seyret bu gök gürültülü, bu baştan çıkaran enginliğimi.
Gör bakalım; sularımda can veren o mağrur gemileri,
Geceyi yırtan dalgaların o vahşi saltanatını.

Bir fener sönüyor içimde, bir intihar kuşanıyor limanlar,
Sen bir katre durgun sığlığın ninnisiyle uyurken,
Çiğ damlasından kurduğun o ürkek hayallerin,
Uçurumlarımın rüzgârında sızım sızım kuruyor.