Yasal Uyarı © Korumalı Eser
Bu şiirin her türlü telif hakkı Murat Ozan Avcı'ya aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması, çoğaltılması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bir Gökyüzünü Taşımamak Omuzlarında
I
Biliyorum, bir masayı donatmak gibi değil bu,Bir kalabalığı ayıklamak, hepsi bu.
Duruyorsun bir sokağın en uzağında,
İçinden geçmediğin caddeler, o süslü vitrinler,
Giderek küçülüyorlar senin durduğun boşlukta.
Herkes bir yerlere yetişiyor, tedirgin ve eksik,
Gözlerinde hep o bir şeyleri kaçırmış olmanın kederi.
Oysa sen, parmaklarının ucunda o tanıdık koku,
Sayfaların arasından sızan o sükûnetle,
Bakıyorsun akıp giden o niteliksiz zamana.
Uzak durmak, bir tercih değil artık burada,
Kendini kendinle tahkim etmek meselesi.
II
Bir yerimiz var, hani durmadan genişleyen bir göğüs kafesi,İçine sığdıramadığımız o taşralı saatler, o yorgun tramvaylar.
Herkes kenarından tutuyor hayatın, kopmasın diye,
Oysa sen, tırnaklarınla kazıyorsun sükûnetin o sert kabuğunu.
Odaların bir ucu hep o küf rengi akşamlara açılıyor,
Sessizlik, raflarda biriken bir göçebe gibi ağır.
Bakıyorsun, vitrin camlarında eriyen o yabancı yüzlere,
Kendini örtüyorsun sararmış yaprakların güngörmüş, o hışırdayan sesiyle.
III
Yaşlanmak diyorsun, ne tuhaf bir kelime,Bir ağacın halkalanması gibi, gövdede biriken zaman.
Korkmuyorsun o derin, o sessiz görgüden,
Çünkü hayat bir imbiktir, damıtılırsın sessizce.
Geriye sadece o pürüzsüz, o rafine tortu kalır,
Gürültüden temizlenmiş, hırslardan arınmış bir gün kalır.
Zaman, cebimizde biriken o ağır demir para,
Tedavülden kalktığını bile fark etmediğimiz...
Yaşlanmak değil bu, günlerin süzgecinden sızan o berrak damla.
Bir yalnızlığı taşıyorsun, hiç bölüşülmeyecekmiş gibi,
Kalabalıklar akıp gidiyor altımızdaki o çatlak iskeleden.
İşte tam orada, o en tenha köşede,
Hiçbir maskeye sığmayan bir yüzle duruyorsun.
Çünkü özgürlük,
İstemediğin bir gökyüzünü taşımamaktır omuzlarında.
Büsbütün yalın, büsbütün dürüst bir sabaha uyanmaktır.