Sen, hudutları net ve mağrur bir haritasın,
Yürürsün o mantığın sarsılmaz toprağında.
Bense yönü asla bilinmez bir fırtınayım;
Sen kuralların şehrinde mukim bir sultan,
Ben aşkın Kaf Dağı'nda mahsur bir gezgin...

Senin dünyan sayılar, şüphesiz doğrular yörüngesinde,
Zihninde çözülmemiş hiçbir sual barınmaz.
Benim patikam ise sarp bir uçurum kenarı;
Yoldan sapsam, düşerim o yangın vadisine.

Sen aydınlık bir sabahsın, ben gecenin en koyu sırrı...

Sen duruşunla, mantığınla kurmuşsun bu hayatı,
Yıkamaz hiçbir fırtına o muazzam saltanatı.
Bense yıkıla döküle, severek çoğalırım ancak;
Senin göklerinde akıl, benim göğsümde bu sevda kalacak.

Varsın olsun...
Sen aklınla bin yaşa,
Ben aşkınla bir yaşarım.
Ama bil ki, senin o bin yılının esamesi bile okunmaz,
Benim bir'imden duyduğum mutluluğun yanında.