İlk kez limon yemiş bir penguen şaşkınlığıyla okuyorum bazı şiirleri,
Pazardan alınan o buruşuk nane kokusunun hayal kırıklığı gibi.
Ankara’nın bağlarını piyano konserinde dinlemek kadar absürt,
Tüplü televizyona anten ayarı yapmak kadar beyhude bir uğraş.

Eskiciye bedava verilen o bozuk makine gürültüsü mısralar,
Hani bir kamyon geçer de hışımla üst geçide takılır ya;
Tekerlerin havasını indirsen de o köprüden kurtulamaz,
Hah, tam da o tıkanıklıkta bir edebiyat vizyonu!

Binaya asansör diye damacana pompası takmak gibi bir dram!
Güneşli havada açık unutulmuş balkon lambası manasızlığı,
Anca asfalta yapışmış, tadı kaçmış bir sakız yorgunluğu.
"Prizde unutulmuş ütü" paniği mısralardaki o telâşe,
İzdivaç programlarında elektrik arayan teyzelerle,
"Kriterlerime uymuyor" diyen amcaların kafa kafaya vermesi hali!

O parlatılmış, plastik ve eğreti dizeler var ya;
Buzdolabının arkasına kaçan toz yumağı diye yazılabilecek kıvamda!
Yahut bayram şekerinin kâğıdına yapışmış, çıkmayan o inatçı toz gibi,
Yeni dökülmüş asfalta basan kedi patisi şaşkınlığı bir duruş,
Ve pazar filesinin altından süzülen o tek ezik domatesin yalnızlığıyla...