Varlığın veresiye defterinde
Adıma açılmış o keskin çentik;
Ne zaman dokunsam gövdemdeki sızıya,
Bir ihtar tırmanıyor gecenin duvarından.

Karşılığı ödenmemiş zamanlar biriktirdim,
Kesildi ışık,
Sustu tellerdeki o kadim uğultu.
Şimdi ruhumun sığındığı o uçurum kıyısında,
Kendinden kaçan bir gölgenin
Sağır iz düşümüyüm.

Soruyorum sükûtun kalbine:
Bu sürgün, hangi aşkın kefaretidir?