İlk Kez Ölmek

04.09.2026
İlk Kez Ölmek - Murat Ozan Avcı

İlk Kez Ölmek

Murat Ozan Avcı

En son ne zaman kaybolmuştun?
Takvimini, kaydını bilmiyorum.
Akıl sır ermez bir zamandı;
Kabil’le, hani o kanlı kardeşlikle,
Aklima’ya hamileydi sanırım Havva Ana.
Düşün ki ne kadar eski,
Düşün ki ne kadar yaralıyım...
O günlerden beridir bekliyorum seni,
Hesap et!
Kaç sam yeli esti bağrıma,
Kaç tufan geçti üzerimizden,
Kaç kez Nuh’un gemisi battı da biz boğulmadık?
Kaç kıyamet koptu şu küçücük göğsümde,
Kaç kez ölüp ölüp dirildi bu ihtiyar dünya...
Dağlar taş doğurdu,
Zemheri vurdu, mapushaneler eskidi,
Prangalar çürüdü bileklerimde,
Sen hâlâ geleceksin...
Sen hâlâ geleceksin de,
Biz de kul, kurban,
Biz de nihayet,
İlk kez öleceğiz...
Gel artık!
Daha fazla yaşatma, daha fazla gecikme.
Dayanmaksa, dayandık,
Taş olsa çatlardı, biz çatlamadık.
Ama gel,
Beni bu bitmeyen ömürle,
Beni bu bitmeyen şafakla sınama artık...
Edebi Blog Seçkisi
Share