yani biliyordum bayım, o karakol sükutunu
bir hakkı kemirir gibi susmanın konforunu biliyordum
ve aleyhimde tıkırdayan bir daktilo şeridi gibi
bütün o intihar eğilimli fikirlerimi...
düşünmek yahut düşünmemek
esmer bir pusulanın kuzeyi kaybetmiş ibresi
bana bırakılmıştı bu berbat ve şahane kumar
ben o yangını seçtim...

şimdi bu rüzgar tekinsizliğinde, bu kör körfezin kıyısında
elektrik tellerine tünemiş o uykulu kalabalığa
göğsümdeki bu alaborayı, bu keskin sızıyı
yani ölünceye kadar düşünmek mecburiyetimi
anlatmaya çalışıyorum...