Yasal Uyarı © Korumalı Eser
Kapanan Şiir
Telefon çalmasaydı eğer,
Kimbilir hangi kelimelerle kurulacaktı bu dünya.
Hangi imge, hangi derin keder
Kendine bir yer bulacaktı o beyaz sayfada.
Kimbilir hangi kelimelerle kurulacaktı bu dünya.
Hangi imge, hangi derin keder
Kendine bir yer bulacaktı o beyaz sayfada.
Tam mürekkep yola çıkmıştı ki parmaklarımdan,
Bir ses böldü odanın sessizliğini.
Şiirini yazacağım insandı arayan;
"Nasılsın?" dedi,
Öylece bıraktım kalemin hevesini.
Bir ses böldü odanın sessizliğini.
Şiirini yazacağım insandı arayan;
"Nasılsın?" dedi,
Öylece bıraktım kalemin hevesini.
Konuştuk...
Havadan sudan, oradan buradan.
Şiirde anlatılsa ayıp sayılacak ne varsa,
Konuşuverdik bir çırpıda hayattan.
Sesi geldi, değdi masamın tozuna,
Bir ekmek gibi bölündü dize.
Havadan sudan, oradan buradan.
Şiirde anlatılsa ayıp sayılacak ne varsa,
Konuşuverdik bir çırpıda hayattan.
Sesi geldi, değdi masamın tozuna,
Bir ekmek gibi bölündü dize.
Sonra kapattık şiiri.
Çünkü hayat, bekletmeye gelmezdi.
Oraya döndük;
Faturalara, caddelerin gürültüsüne,
Çayın altını kısmayı unutmuş olabileceğimize...
Çünkü hayat, bekletmeye gelmezdi.
Oraya döndük;
Faturalara, caddelerin gürültüsüne,
Çayın altını kısmayı unutmuş olabileceğimize...
Ne garip iş şu yaşamak:
Şiiri yazılan insan, şiirin ta kendisini kapatıyor.
Bir sesle hayata dönüyor insan,
Ve hayat, tam da o sustuğumuz yerden başlıyor.
Şiiri yazılan insan, şiirin ta kendisini kapatıyor.
Bir sesle hayata dönüyor insan,
Ve hayat, tam da o sustuğumuz yerden başlıyor.

