Gün gelir de kapımızdan
Ayaklarımız değil de
Ellerimizse ilk çıkan
Yuh olsun bize!

İşte o gün
Beyaz bayrak asın penceremize
Kapatın radyoyu, çalmasın
Hak etmediğimiz Rodrigo

İşte o gün ters çevirin sandalımızı
Alın elimizden mavi hürriyetimizi
Kuma verin!

İşte o gün soğansız bırakın
Bayat ekmeğimizi
Demli çayımızı soğutun.

Güneşi utandırın baktığımız ufukta
Gölge edin dallarımıza, meyve vermesin
Eğer eğmişsek boynumuzu bir lokma için;
Toprak sarmasın leşimizi,
deniz kussun bizi!

İşte o gün
Çocukların bakışlarından kaçırın bizi
Onlara bıraktığımız bu kirli mirasi
Anlatmayın hiçbir masalda.
Öyle bir sessizliğe gömün ki ismimizi
Bir daha anılmasın hikayemiz
Ne bir kavgada, ne bir türküde.

Kurusun saksıdaki çiçeğimiz
Müebbet mahpus kalsın
sevdaya dair tüm sözlerimiz
Mademki ruhumuzu sattık
bu korkak pazarda
Yüzümüze tükürsün
o hırçın deniz!

İşte o gün
Dilim varmıyor ama
Böylece sonsuza kadar öylece
Yaşatın bizi!