Kim yakabilir ilk ışığı bu zifiri karanlıkta?
Ta en başta durmak kaydıyla kim geri döndürebilir bu çarkı?
O uzak sahile kim kondurabilir artık
Oldukça meraklı ve bir o kadar da tedirgin kadını?
Kim getirebilir memleketin diğer ucundan
Sevdiğine doğru koşmak için çırpınan o adamı?

Hangi kadın umut olabilir ki bir ölüm döşeğine?
Ve hangi adam dönebilir ki bin umutla yaşamanın eşiğine?
Onlardı...
Kimsesizdiler, sahipsizdiler bu sağır dünyada,
İnadına direndiler ve kazandılar o büyük kavgayı.
Ama böyle olmamalıydı bu yolun sonu,
Böyle bitmemeliydi hikâyeleri...

Şimdi artık her şehir onlar için ya bir eksik ya bir fazla bulunacak.
İçlerinden biri, kendisinin bir fazla olduğunu düşünecek kaldırımda,
Diğeri, şehrini baştan aşağı eksik görecek pencerelerden...
Kimin fazla, nerenin eksik kaldığını bu koca dünyada,
Bundan sonra sadece o kadın ve o adam bilecek.

Ve bu kapkara, bu simsiyah gecede,
İlk ışığı kimin yakacağını,
Onlara sadece zaman gösterecek...